كند بنا بر أقوى مثل آنكه أو را بديگرى تزويج كند يا رهن بدهد يا با أو مكاتبه كند با نذر كند كه با أو مقاربت نكند ونحو آنها ولكن اگر بدون آنكه أو را از ملك خود بيرون كند ديگرى را وطي كند زنا نيست واو را حد نمىزنند واگر آبستن شود طفل ملحق به پدر است ولى أو را بايد تعزير كنند ( مسألة 46 ) هر گاه بعد از آنكه يكي از دو خواهر را وطي كرده ديگرى را نيز وطي كند هر دو بر أو حرام مىشوند در صورتيكه عالم بموضوع وحكم آن باشد ودر اين حال اگر خواهر أولى را از ملك خود خارج كند دويمي بر أو حلال مىشود هر چند اخراج أولى از ملك بقصد رجوع بدويم باشد واگر كنيزيرا كه بعد از أولى وطي كرده نقل بديگرى كند بدون قصد رجوع بأول باز أولى بر أو حلال مىشود بخلاف آنكه دويم را بقصد رجوع بأولى از ملك خود خارج كند كه دويمي حلال نمىشود اما در صورتيكه جاهل بموضوع يا حكم باشد دور نيست كه أولى بر حليت ودويمي بر حرمت باقي باشد هر چند أحوط حلال نشدن أولى است مگر بعد از نقل ثانية ولو بقصد رجوع بأولى وأحوط از آن انست كه صورت جهل نيز بحكم صورت علم باشد ( مسألة 47 ) هر گاه هر دو خواهر يا يك كدام آنها متولد از زنا باشد أحوط اجتناب از جمع ميان آنها در نكاح است يا در وطي نسبت به مملوكتين ( مسألة 48 ) اگر يكي از دو خواهر را نكاح كند واو را طلاق رجعي دهد ماداميكه در عده باشد نمىتواند خواهر ديگر را تزويج كند بخلاف طلاق باين مثل طلاق پيش از دخول وطلاق سيم وطلاق خلع ومبارات يا آنكه نكاح أو را بسبب يكى از عيوب فسخ كرده باشد كه جايز است ديگرى را تزويج كند وظاهر آن است كه در طلاق خلع بعد از تزويج خواهرش اگر زوجه رجوع ببذل خود نمايد صحيح نباشد وبعد از اين انشاء الله مىايد بلى اگر يكى از دو خواهر متعه أو باشد ومدتش منقضى شده باشد جايز نيست در أيام عده أو خواهر را تزويج كند يا آنكه عده باينه است وظاهر آن است كه هم چنين باشد صورتيكه مدت منقطعة را ببخشد ( مسألة 49 ) اگر با يك خواهر زنا كند در أيام استبراء جايز است خواهرش را تزويج كند وهم چنين است هر گاه با يك خواهر بشبهه وطي كرده باشد كه در أيام عده أو جايز است خواهرش را تزويج كند بلى أحوط اعتبار خروج از عده است خصوصا در صورتيكه از طرف أو شبهه واز طرف زن زنا باشد ( مسألة 50 ) أقوى جواز جمع بين تزويج دو زن از ذريه حضرت فاطمه صلوات الله عليهاست با كراهت وبعض علماء عقد